Άποψη της συγγραφέα Τασούλας Τοπαλίδου
Στο παρελθόν πάντα κρατούσα την ελπίδα πιστεύοντας ειλικρινά πως τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο για την πλειοψηφία του κόσμου και το συμφέρον της χώρας μας.
Σήμερα η αισιοδοξία μου έχει πάει έναν ωραίο περίπατο, καθώς η έλλειψη προσδοκιών χαρακτηρίζει τη σκέψη και τη στάση μου αλλά και τη σκέψη και στάση πολλών ανθρώπων. Απογοητευμένοι από την παρακμή, τη διαφθορά, τα σκάνδαλα, που αναδύονται κάθε εβδομάδα το ένα μετά το άλλο, αποστασιοποιούνται όλο και περισσότερο από την πολιτική ή στρέφονται σε εναλλακτικά πολιτικοκοινωνικά σχήματα αναζητώντας τις αξίες της δημοκρατίας.
Είναι φανερό πως η υπάρχουσα πολιτική δεν έδωσε λύσεις στα πάμπολλα προβλήματα που ταλανίζουν το κοινωνικό σώμα. Υφίσταται μια κοινωνία διχασμένη και γεμάτη διλήμματα. Η πρόοδός της βηματίζει μετ’ εμποδίων και τελείται πράγματι σε συνθήκες σύγχυσης και αποπροσανατολισμού.
Βέβαιο είναι πως δεν αρκεί να επιζητάμε το καλύτερο. Αν αποφασίσουμε, ως λαός, να είμαστε οι εργάτες μιας δημιουργικής εξέλιξης ας κρατήσουμε στο νου μας τις λέξεις εντιμότητα και αξιοκρατία και, κυρίως, ας συνειδητοποιήσουμε την επιταγή της οργάνωσης μιας κοινωνίας που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολλών. Επιβάλλεται συλλογική δράση και ενεργή επαναστατικότητα με στόχο τη μελλοντική κοινωνική πρόοδο. «-Σωτηρία για σένα και ξεχωριστή / Δεν υπάρχει (για Ένα!), πριν σωθούν αυτοί!» έγραψε ο ποιητής, που πάει να πει αν δε σωθούν οι πολλοί, τότε δε θα σωθεί ούτε ο ένας.
Δε γνωρίζω αν η παιδεία, η ιστορική γνώση, η ταξική συνείδηση έχουν τη δυνατότητα να καθαρίσουν και καθορίσουν το τοπίο σε αυτή τη σημερινή συγκυρία. Μπορούν να επιφέρουν μια δειλή αλλαγή ως προς τον τρόπο δράσης των πολιτών, όμως πιστεύω πως μακροπρόθεσμα μόνο μέσα από τα φίλτρα των παραπάνω εννοιών μπορεί να επέλθει μια ωφέλιμη, ριζοσπαστική διαφοροποίηση και τελικά η μετάβαση σε μια αληθινά ευνομούμενη πολιτεία.
Αλήθεια, ελπίδα, προσδοκία δεν είναι απλές έννοιες, δεν αναζητούνται γενικά και αόριστα αλλά τείνουν να αποτελέσουν το πλέγμα τωρινών και μελλοντικών διεκδικήσεων ενός λαού που θέλει να ξανακερδίσει την αξιοπρέπειά του.
Τα λέμε.
Τασούλα Τοπαλίδου
