Στους παγωμένους δρόμους χωρίς φρένα καθηγητές και μαθητές – Χωρίς αλάτι το σχολείο, χωρίς μηχανήματα οι δρόμοι, με ευθύνη που δεν αναλαμβάνει κανείς
Ανοιχτά ανακοινώθηκαν τα σχολεία, όμως στον Κυπρίνο η πραγματικότητα ήταν επικίνδυνη και ντροπιαστική. Καθηγητές και μαθητές ξεκίνησαν για το Γυμνάσιο Κυπρίνου σε ολισθηρούς, παγωμένους δρόμους, με οχήματα που δεν έπιαναν φρένα, διανύοντας διαδρομές, κάνοντας έως και μία ώρα διαδρομή για να φτάσουν στο σχολείο, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
Μέχρι τις 9:30 το πρωί δεν είχε περάσει κανένα μηχάνημα, ενώ το σχολείο δεν διέθετε αλάτι. Μόνο αργότερα μεταφέρθηκε, όταν πλέον η ταλαιπωρία είχε ήδη συμβεί. Στο σχολείο έφτασαν μόλις δύο μαθητές, οι οποίοι παρέμειναν επειδή ενημερώθηκαν ότι οι καθηγητές τους βρίσκονταν καθ’ οδόν.
Ωστόσο, δέκα λεπτά μετά την άφιξη των εκπαιδευτικών, ανακοινώθηκε τελικά το κλείσιμο του σχολείου, αναγκάζοντας όλους να επιστρέψουν ξανά στους ίδιους επικίνδυνους δρόμους.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, παρότι υπήρξε έγκαιρη ενημέρωση για τη δυσκολία της κατάστασης, δόθηκε η οδηγία πως «δεν χρειάζεται να πάνε από νωρίς – όποτε φτάσουν», αφήνοντας ουσιαστικά μαθητές εκτεθειμένους έξω να περιμένουν.
Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν συνέβαινε κάποιο ατύχημα;
Ποιος αποφάσισε ότι αυτό είναι “κανονική λειτουργία σχολείου”;
Σήμερα στον Κυπρίνο δεν υπήρχε οργάνωση, δεν υπήρχε πρόληψη, δεν υπήρχε ευθύνη.
Δεν κινδύνεψαν απλώς κάποιοι να αργήσουν. Κινδύνεψαν άνθρωποι. Η ασφάλεια των παιδιών και των εκπαιδευτικών δεν είανι θέμα τύχης ούτε πειρατισμού.
