Καλλιέργειες βυθισμένες, οικισμοί σε επιφυλακή και κυβερνητικές εξαγγελίες υπό το βάρος μιας κρίσης που επαναλαμβάνεται με ανησυχητική κανονικότητα
Σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού βρίσκεται ο Έβρος για όγδοη ημέρα, καθώς η υπερχείλιση του ποταμού και η κατάρρευση αναχωμάτων έχουν προκαλέσει εκτεταμένες πλημμύρες, μετατρέποντας χιλιάδες στρέμματα παραγωγικής γης σε υδάτινες εκτάσεις και φέρνοντας κατοικημένες περιοχές αντιμέτωπες με έναν ορατό και διαρκώς μεταβαλλόμενο κίνδυνο. Η νέα αυτή κρίση δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη ακραίο καιρικό επεισόδιο, αλλά αναδεικνύει με δραματικό τρόπο τις χρόνιες αδυναμίες στον σχεδιασμό, τη θωράκιση και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στην ακριτική περιοχή.
Οι μεγαλύτερες πιέσεις καταγράφονται σε κρίσιμες γεωγραφικές ζώνες όπως το Σουφλί, τα Λάβαρα, οι Φέρες, το Τυχερό, το Διδυμότειχο και η Ορεστιάδα, όπου ο όγκος του νερού έχει ήδη καλύψει καλλιεργήσιμες εκτάσεις και απειλεί οικισμούς. Οι εικόνες που καταγράφονται είναι ενδεικτικές της σοβαρότητας της κατάστασης: πλημμυρισμένοι κάμποι, κατεστραμμένες υποδομές και κάτοικοι που παρακολουθούν με αγωνία τη στάθμη του ποταμού να καθορίζει την καθημερινότητά τους.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα υδρολογικά δεδομένα, περίπου 1.600 κυβικά μέτρα νερού ανά δευτερόλεπτο διοχετεύονται στον ποταμό Έβρο, με σημαντικό μέρος των εισροών να προέρχεται από το φράγμα του Ιβαΐλοβγκραντ στη Βουλγαρία. Η διασυνοριακή φύση του ποταμού καθιστά την Ελλάδα ιδιαίτερα ευάλωτη σε αποφάσεις και υδρολογικές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα εκτός των εθνικών της συνόρων, εντείνοντας την πολυπλοκότητα της διαχείρισης της κρίσης.
Η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω από την αυξημένη ροή του παραπόταμου Άρδα και τις πιέσεις που ασκούνται στο υδρολογικό σύστημα της περιοχής, ενώ σημαντικές ποσότητες νερού συνεχίζουν να κατευθύνονται προς τον κάμπο του Σουφλίου και του Τυχερού.
Στον Ερυθροπόταμο, κοντά στο Διδυμότειχο, η εικόνα είναι εξίσου ανησυχητική, με μεγάλες εκτάσεις να έχουν ήδη πλημμυρίσει, επιβεβαιώνοντας ότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται σε μεμονωμένα σημεία αλλά εξελίσσεται σε ευρύτερη περιφερειακή κρίση.
Ο βόρειος κόμβος των Λαβάρων παραμένει κλειστός, ενώ σε ορισμένες περιοχές το ύψος του νερού φτάνει σε ιδιαίτερα ανησυχητικά επίπεδα. Οι αρχές παρακολουθούν στενά τα αναχώματα, καθώς οποιαδήποτε νέα αστοχία θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις.
Παράλληλα, μετρήσεις στον σταθμό του Πυθίου καταγράφουν μικρή υποχώρηση της στάθμης, γεγονός που αποδίδεται εν μέρει σε υπερχειλίσεις και σπασίματα αναχωμάτων και εκτός ελληνικής επικράτειας, συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά στην Αδριανούπολη.
Το φαινόμενο των πλημμυρών στον Έβρο δεν είναι νέο. Αντιθέτως, αποτελεί μία διαχρονική πρόκληση που συνδέεται με την απουσία επαρκών αντιπλημμυρικών έργων, την ανεπαρκή συντήρηση των αναχωμάτων και την καθυστέρηση στην υλοποίηση κρίσιμων υποδομών.
Για τους κατοίκους και τους αγρότες της περιοχής, οι πλημμύρες δεν αποτελούν απλώς ένα φυσικό φαινόμενο, αλλά μια επαναλαμβανόμενη οικονομική και κοινωνική απειλή. Η απώλεια καλλιεργειών, η καταστροφή υποδομών και η αβεβαιότητα για το μέλλον εντείνουν το αίσθημα εγκατάλειψης που εκφράζεται όλο και πιο έντονα.
Η επαναλαμβανόμενη έκθεση της περιοχής σε τέτοιους κινδύνους αναδεικνύει ένα βαθύτερο διαρθρωτικό πρόβλημα: την έλλειψη ενός ολοκληρωμένου, διακρατικού και σύγχρονου συστήματος διαχείρισης των υδάτων, που θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις επιπτώσεις τέτοιων φαινομένων.
Η εξέλιξη της κατάστασης στον Έβρο θα αποτελέσει ένα ακόμη κρίσιμο τεστ για την αποτελεσματικότητα των κρατικών μηχανισμών και τη δυνατότητα της Πολιτείας να προστατεύσει τις τοπικές κοινωνίες από προβλέψιμους κινδύνους.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν οι πρόσφατες εξαγγελίες θα μετατραπούν σε ουσιαστικά έργα ή αν θα προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των εξαγγελιών που συνοδεύουν κάθε κρίση, χωρίς να αλλάζουν ουσιαστικά την πραγματικότητα.
Για τους κατοίκους του Έβρου, η απάντηση δεν είναι απλώς πολιτική — είναι υπαρξιακή.
